منطقه ییلاقی امام زاده ابراهیم ( شاهزاده ابراهیم )

منطقه ییلاقی امام زاده ابراهیم ( شاهزاده ابراهیم )Reviewed by آوند کالا on Aug 17Rating:

امامزاده ابراهیم یک امامزاده از نسل موسی کاظم است که مدفون در شهرستان شفت استان گیلان می‌باشد. این امامزاده شهرت زیادی دارد، طوری که مردم آن را اباالفضل گیلان می‌نامند.آرامگاه امامزاده ابراهیم از جاذبه‌های زیارتی و تاریخی روستای امامزاده ابراهیم است و علت اصلی شکل گیری آن به شمار می‌رود. بنای امامزاده، در طی سال‌های دراز، چندین بار بازسازی شده است. در حال حاضر این بنا، به مساحت ۳۰۰ متر، در چهار طبقه احداث گردیده و شامل مسجد، صحن، سرویس بهداشتی، مهمانپذیر و فضای باز است. از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی روستای امامزاده ابراهیم، جاده مسیر دسترسی به آرامگاه امامزاده است. این مسیر از جلگه‌ای زیبا با شالیزارها، خانه‌ها، رودخانه‌ها و کوهپایه‌های جنگلی عبور می‌کند و در انتها به روستای امامزاده ابراهیم می‌رسد که بافت مسکونی جالب توجه و بسیار دیدنی دارد.

بنای امامزاده، در طی سال‌های دراز، چندین بار بازسازی شده است. در حال حاضر، این بنا، به مساحت ۳۰۰ متر، در چهار طبقه احداث گردیده و شامل مسجد، صحن، سرویس بهداشتی، مهمانپذیر و فضای باز است.3_medium

 

امامزاده ابراهیم مشهور به شاهزاده ابراهیم تنها نقطه‌ای است که می‌توان در آن کوه، جنگل، رودخانه، ییلاق وکوه‌های پوشیده از برف را در یک زمان مشاهده کرد. این بقعه متبرکه در 35 کیلومتری جنوب شهر شفت در دل کوهستان و در روستایی با معماری خاص چوبی واقع شده است.

 معماری خاصی که باعث شهرت جهانی این منطقه شده است. ساختمان های تا 6 طبقه که تنها مصالح به کار برده در آن چوب است پذیرای میهمانان و گردشگران در منطقه ای ییلاقی و با طبیعتی تحسین برانگیز است وچشم هر بیننده ای را به خود جلب می‌کند.

خانه های روستا از چوب ساخته شده و فاقد درب و پنجره هستند. معماری خانه‌ها به شکلی است که از طرفین باز بوده و بعضا توسط پارچه و یا گونی و یا توسط مسافران پوشیده می‌شود.

این روستا همه ساله مخصوصا در ایام تابستان با هوای خنک و طبیعت زیبا پذیرای مسافران زیادی است و قرار گرفتن بارگاه امامزاده ابراهیم(علیه السلام) و در فاصله ایی کم امامزاده اسحاق(علیه السلام) این منطقه را به قطب زیارتی غرب گیلان تبدیل کرده است.

بنای امامزاده، در طی سال‌های دراز، چندین بار بازسازی شده است. در حال حاضر این بنا، به مساحت ۳۰۰ متر، در چهار طبقه احداث شده  و شامل مسجد، صحن، سرویس بهداشتی، مهمانپذیر و فضای باز است.

از مهم‌ترین جاذبه های طبیعی روستای امامزاده ابراهیم، جاده مسیر دسترسی به آرامگاه امامزاده است. این مسیر از جلگه‌ای زیبا با شالیزارها، خانه ها، رودخانه ها و کوهپایه های جنگلی عبور می‌کند و در انتها به روستای امامزاده ابراهیم می‌رسد.

جاری بودن رودخانه ای از ارتفاعات  کوه‌ها در دل روستا باعث تقسیم شدن آن به دو قسمت شده که توسط پلی به هم متصل شده است.

در بالادست روستا هم ریزش آبشار در محل هایی بصورت طبیعی و یا مصنوعی ایجاد آبشارهای زیبایی کرده است.برای رسیدن به این آبشار کافی است مسیر رودخانه را به سمت بالادست رودخانه و حدود 500 متر ادامه دهید

قدیم‌ترین اثری که نگارنده، نامی از امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) را در آن مشاهده کرد، کتاب «ولایات دارالمرز ایران ـ گیلان»، نوشته‌ هـ .ل. رابینو، کنسولیار انگلستان در رشت از سال 1906 ـ 1912م. است. هنگامی که رابینو از رودهای شفت سخن می‌راند، اشاره‌ای به یکی از رودها می‌کند که از «امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام)» واقع در بالای طالقان سرچشمه می‌گیرد. (ص 235)

بعدها دکتر منوچهر ستوده که در سال‌های میانی دهه 1340 ش. به این منطقه سفر کرد، در کتاب ارزشمند «از آستارا تا استاراباد» در خصوص این بقعه و امام‌زاده نگاشت که: مردم آن سامان برای امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) احترامی فوق‌العاده قائل‌اند تا جایی که احدی جرئت سرقت و دزدی در آن دهکده را ندارد. شاید این باور مردم، امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) را به «ابوالفضل گیلان» مشهور کرده است. آقای دکتر ستوده در ادامه به نقل از کتب تاریخی متقدم می‌نویسد که شرح حالی از امام‌زاده در دست نیست، ولیکن آنچه به صورت سینه‌به‌سینه در بین گیلانیان مشهور و مقبول است، این است که آن بزرگوار از فرزندان حضرت امام‌موسی کاظم‌(علیه السلام) می‌باشد که در این منطقه مدفون است و ملجأ و پناهگاه دردمندان و زوار خویش است.

در ابتدای دهه 1350 ش. دو محقق فرانسوی به نام‌های «مارسل بازن» و «کریستیان برمبرژه» نیز که برای مطالعات و تحقیقات مردم‌شناسی به گیلان و تالش سفرکرده‌ بودند، هر کدام در کتب خویش به فراخور از امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) شفت نکاتی را یادداشت کرده‌‌اند

امام‌زاده ابراهیم(ع) کیست؟

با این توضیح و بنا به روایات تاریخی که مردم این سامان از نسلی به نسلی دیگر منتقل ساخته‌اند، چنین به نظر می‌رسد حضرت امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) یا شاه‌زاده‌ ابراهیم(علیه السلام) از سادات موسوی بوده و به نوادگان و فرزندان امام‌موسی کاظم(علیه السلام) منسوب است. نقل شده که جناب ایشان، همراه آقاسیدجلال‌الدین اشرف (مدفون در شهرستان آستانه اشرفیه) و آقا سیدهاشم (مدفون در شهرکی به نام امام‌زاده‌هاشم، واقع در کیلومتر 30 جاده‌ رشت به تهران) پس از شهادت امام‌رضا(علیه السلام) برای خون‌خواهی آن حضرت، از مدینه به ایران سفر کردند. آنان ابتدا به قم و از آنجا برای عزیمت به خراسان از بی‌راهه، راهی قزوین شدند تا از طریق گیلان و طبرستان به خراسان روند و انتقام خون آن امام همام را بگیرند، ولیکن این بزرگواران تحت تعقیب مزدوران «سرخاب» نامی که حاکم قزوین بود، قرار می‌گیرند و در ورودی استان گیلان ناچار از هم جدا و هر کدام به سویی روانه می‌شوند. در این میان، امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) همراه برادر و خواهرش به نام‌های امام‌زاده اسحاق و خیرالنساء،[8] به سمت فومنات در شفت رفته، و به مردم این سامان پناه می‌آورد. اما عوامل داخلی عباسیان ضمن جدایی بین آنان موجب شهادت هرکدام از این سه بزرگوار در نقطه‌ای از شفت می‌شوند.

منقول است امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) همراه پیرمردی که رکاب‌دار آن سید عظیم‌الشأن بود، به سمت روستای طالقان می‌رود اما پیرزنی از ایادی عباسیان به طمع جایزه، حضرت امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) و همراهش را مسموم می‌کند. به نظر می‌رسد خدمتکار امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) با توجه به کهولت سن، نتوانسته در برابر سمّ دوام بیاورد و پس از مسمومیت به شهادت می‌رسد و در همان محل شهادت به خاک سپرده می‌شود که امروزه مقبره آن پیر رکاب‌دار با عنوان «بابارِکاب» محل رجوع ارباب حاجت می‌باشد. نیز قبر آن پیرزن ملعون، محل لعن و نفرین ابدی زوار امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) است. امّا امام‌زاده ابراهیم(علیه السلام) با توجه به قدرت بدنی زیادی که داشته، توانسته اندکی بیشتر حرکت کند و خویش را به دامنه کوه برساند و پس از شهادت با آب چشمه میدان دهکده، غسل و در محل فعلی تدفین می‌شود.

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *